Algen in een zwemvijver zijn een signaal, geen noodlot en geen uitnodiging om dezelfde middag een fles leeg te gieten. Dit artikel beschrijft het logboek dat VonkNL vraagt voordat er een ingreep op tafel komt. De casus is een stadstuin in Amsterdam na een warme, bladrijke week.
De vragen komen uit de module Waterkwaliteit. Blijkt de regeneratie te klein, dan ligt het vervolg bij Vijverfilter, niet bij een zwaarder apparaat.
Noteer zeven dagen lang vier dingen: de helderheid in één zin, de watertemperatuur als u die heeft, wat erin is gevallen, en of het plantenbed echt doorstroomt. Blad van een plataan, brood dat buren aan eenden voeren, een regenbui die het terras mee de vijver in spoelt: dat zijn voedingsbronnen. Een middel dat die bron laat liggen, koopt u een korte adempauze.
Kijk daarna waar het groen zit. Zweefalg maakt het water troebel. Draadalg hangt in het filter of langs de rand. Beide vertellen iets anders. Zweefalg past bij een jong systeem of bij een te kleine plantenmassa in de volle zon. Draadalg past vaak bij een plek waar voeding blijft liggen en de stroming zwak is. De foto van een groene hoek naast een heldere zone is precies zo’n aanwijzing. U zoekt de dode hoek, niet een nieuwe identiteit voor de hele vijver.
Een systeem in zijn eerste zomer mag een algenfase kennen. Het bed is nog niet ingewerkt, de biofilm is jong, het gebruik is nieuw. Ingrijpen met een cocktail maakt die opbouw niet sneller. Wachten is dan een maatregel, mits u de voeding intussen stopt: geen visvoer, geen terraswater, blad eruit. Wachten zonder die stop is uitstel van dezelfde soep.
Is het bed structureel te klein voor het zwemvlak en de zon, dan helpt wachten niet. U hertekent. Dat is een ontwerpbesluit, geen falen van het onderhoud. In Amsterdamse tuinen zien wij die beslissing te laat, omdat de opening in mei helder was en juli het oppervlak ontmaskert. Het logboek van mei tot juli is het bewijs. Zonder dat bewijs discussieert u op gevoel, en gevoel koopt de grootste fles.
UV, bacteriën en bindmiddelen mogen in het gesprek pas na het log en na de meting van fosfaat met een eenvoudige set. Soms is een lamp een redelijk hulpmiddel naast een goed bed. Nooit is een lamp een bed. Schrijf op wat u toevoegt, de datum en het beeld een week later. Doet u dat niet, dan leert de vijver niets en u ook niet.
Zwemmen in dichte, onoverzichtelijke soep stelt u uit. Niet omdat elk groen vlokje gevaarlijk is, maar omdat u de bodem en elkaar niet ziet. Dat is een gebruiksregel, net als: geen ijs kapotslaan op de folie en geen zeep van een hondenshampoo in het water. Zet die regels boven in het logboek, boven de productnamen.
De kern: zeven dagen kijken, de bron van voeding schrappen, en pas dan kiezen tussen wachten, snoeien of hertekenen. Algen zijn dan geen mysterie meer. Zij zijn de manier waarop de vijver uw ontwerp napraat.